Przejdź do treści (Skrót: Ctrl+Shift+5)

Nagłówek artykułów

Spotkanie / Wykład

Potrzeba kontaktu / w cyklu: Radio na żywo - goście Moniki Małkowskiej. Multimedialne rozmowy o kulturze

  23.08.2022 / wtorek / g.18:00  

/  offline: sala widowiskowa z publicznością / wstęp wolny 
/ online: transmisja na profilu SDK na Facebook'u 
/ wstęp wolny 

 

FB fanpageGREY





W ub. roku widziałam na Ursynowie i Służewiu billboardy ze zdjęciami zwykłych mieszkańców dzielnicy, którzy przedstawiali się z imienia i zachęcali do kontaktu z nimi.

O czym to świadczy? Ludzie są istotami społecznymi i bez kontaktów z innymi czują, że ich życie blaknie.

Kiedyś sąsiedzi współtworzyli rodzinę. Traktuje o tym wiele filmów i seriali. Niewielkie społeczności mieszkańców jednej kamienicy (serial „Dom", „Wojna domowa") czy bloku (serial „Alternatywy 4") zespalali też ludzie, oferujący rozmaite usługi tuż pod oknami, na ulicy bądź podwórzu. Nikt już nie krąży od domu do kolejnego, by coś sprzedać, naprawić, pomóc, odebrać, rozweselić, uprzyjemnić kilka chwil w ciągu dnia.

A było tego mnóstwo: drutowanie, ostrzenie noży i nożyc, rozwożenie świeżej wody (woziwoda), roznoszenie świeżego, niedostępnego gdzie indziej mięsa i nabiału (cielęciniary), rozwożenie węgla (węglarze w „Misiu"), ziemniaków, kiszonej kapusty; nikt nie pyta o suchy chleb dla konia (postać z „Wojny domowej", Jarema Stępowski). Do przeszłości należą osobnicy skupujący szmaty oraz Cyganie z patelniami. Nie ma wędrownych kuglarzy, zniknęły też orkiestry podwórkowe, wędrowni śpiewacy i wędrowne „dziady" z ich dziadowskimi pieśniami – trochę karykatury średniowiecznych minstreli.

Ludzie nie tańczą na placach, ulicach, zbitych z kilku desek podium, do muzyki amatorskich kapel. To wszystko były inicjatywy integrujące społeczności lokalne, miejskie i wiejskie.

Co nas teraz integruje?


Gość: Grzegorz Sieczkowski, historyk, publicysta, autor programów w TVP Historia, autor książek


Prowadząca: Monika Małkowska
: absolwentka warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych. Doktorat na Wydziale Sztuki Mediów (2011). Od 1990 zajmuje się krytyką i historią sztuki; recenzuje komiksy, filmy, modę oraz inne zjawiska z obszaru kultury. Autorka 10 tysięcy tekstów (głównie do „Rzeczpospolitej”, z którą współpracuje od 1994), także do wielu periodyków. Ma na koncie 4 książki (o modzie, kulinariach i sztuce). Współpracuje z radiem i TVP. Od 1995 wykłada na wyższych uczelniach (EAS, ASP, Wyższa Szkoła Dziennikarstwa, Akademia Teatralna). Od 2014 prowadzi blog MOMArt.