Zajęcia jogi składają się z:
- rozgrzewki, która może przybierać różne formy
- tematycznej serii ćwiczeń, tzw. kriji (ćwiczeń, które mają doprowadzić do osiągnięcia określonego rezultatu np. wzmocnienia działania systemu hormonalnego, poprawę pracy nerek i usunięcie lęku, ustawienie kręgosłupa i wiele innych).
- ćwiczeń oddechowych (od podstaw, do zaawansowanych technik)
- relaksu, w czasie którego odpoczywamy w głębokim rozluźnieniu (często z jogą nidra czyli prowadzonym relaksem), absorbujemy energię, równoważymy system nerwowy
- medytacji będącej esencją naszej praktyki (daje możliwość zagłębienia się w sobie, możliwość wglądu w to co zakryte przez codzienne, chaotyczne życie, otwiera przestrzeń, w której nagle przychodzi nam do głowy rozwiązanie trudnego problemu).
Pamiętać warto, że w jodze nie ma miejsca na konkurowanie z innymi. To nie doskonałość pozycji wyznacza jej wartość. To prawda, że reklama jogi idzie w kierunku pokazania nam zaawansowanych pozycji jak stanie na głowie, trudne wygięcia do tyłu, niemożliwe, na pierwszy rzut oka, stania równoważne. Joga nigdy nie miała być sztuką cyrkową, ale głęboką refleksją na temat prawdy o nas samych, poznania tego co niepostrzegalne przez zmysły.
I dlatego spójrzmy na jogę nieco inaczej:
codziennie podejmujemy decyzje, wahamy się, martwimy i wciąż zadajemy sobie pytanie, jak zarządzać naszym życiem. Nawigowanie pośród niezliczonych informacji, zdarzeń i emocji wydaje się być prawdziwym wyczynem. Czy mamy instrukcję obsługi jak żyć? Czy nauczono nas w szkole jak poznać siebie, jak budować relacje, używać umysłu, łapać równowagę i przede wszystkim, jak budować swoje życie? Uczyliśmy się historii, matematyki, języków obcych, ale nikt nie pomyślał, żeby nauczyć nas również Sztuki Życia.
Czy to przesada mówić o „sztuce życia”? Na pewno nie, spójrzcie wokół, tak wielu widzimy smutnych zmęczonych ludzi, którzy po pracy odpoczywają na kanapach przed telewizorem, żeby uspokoić umysł, zrównoważyć emocje. Pozwalają, by życie dyktowało im swoje warunki. Często nie przychodzi im do głowy, że to sami mają możliwość kształtowania własnego życia z radością i lekkością.
Metodologia jogi dostarcza narzędzi samorozwoju i tworzenia własnego życia. Joga daje narzędzia, dzięki którym możemy harmonijnie rozwijać triadę umysłu, ciała i ducha.
W żadnym wypadku nie neguję, ani nie lekceważę dbania o ciało poprzez ruch, wręcz przeciwnie – uwielbiam to, bo widzę, że ruch daje mi odporność, wytrzymałość, giętkość, siłę. Widzę również, że joga znacznie efektywniej na mnie działa niż siłownia.
Uprawiana regularnie joga zawsze przynosi efekty – kwiaty zawsze zakwitają. Joga uczy otwarcia na to, co nowe, jeśli tylko pozbędziemy się lęku przed nieznanym, zachowamy ciekawość. To świetne narzędzie samorozwoju, polecam .
Ola Duda, Jai Ram Kaur
Prowadzenie:
Aleksandra Duda – nauczycielka jogi kundalini certyfikowana przez amerykański Instytut Badawczy Jogi Kundalini (KRI). Dyplom nauczycielski otrzymała w roku 2008, po czym w kolejnych latach ukończyła II stopień instruktorski, również w amerykańskim Instytucie Jogi Kundalini. Przez kilka lat ćwiczyła i uczyła jogi wg Iyengara jak również Taichi i Qigong. Odbyła dodatkowo wiele kursów doszkalających w zakresie jogi, m. in. jogi dla seniorów, dzieci, osób uzależnionych.Od lat uczy w klubach jogi w Warszawie i organizuje warsztaty jogowe w różnych miejscach w Polsce. W szczególności skupia się na oddechu, czyli technikach oddechowych oraz optymalnym oddechu dla zdrowia, relaksu, energetyzowania ciała i równoważenia umysłu. Aktualnie studiuje medytacyjne uzdrawiania, bezpośrednio związane z metodologią jogi kundalini.
